ó döngun
nafnorð, kvenkyn
ó-döngun gamaldags
það að barn eða skepna þrífst illa (er lítil og veikluleg)
- vanþrif,
- ótímgun,
- ótjálga,
- torhöfn,
- vanmet
Beyging
eignarfall eintölu ‑döngunar beygist eins og döngun
Orðastæða pínulítið
það að vera slappur, illa fyrirkallaður; dálítil vanlíðan
dálítið af drykk, munnfylli af drykk
eitthvað pínulítið sem er eftir (t.d. úr krukku, af verkefni)
ysta brún kletts sem skagar eilítið fram
lítilfjörlegur maður sem hugsar smátt, ómerkilegur maður
dálítill partur af garði eða ræktuðu landi
dálítið af blóði sem er tekið til rannsóknar
lítilfjörlegt dót af ýmsu tagi, drasl
með aðkenningu af veikindum, dálítið veikur
svolítið en ekki þó mikið, nokkuð
svolítið en ekki þó mikið, nokkuð
dálítið en ekki þó mikið, nokkuð
fyrri liður samsetninga, táknar úrdrátt; dálítið
Dæmi hann laumaðist út svo lítið bar á
lárétt brík neðan við glugga sem skagar örlítið fram
hirsla þar sem ósamstæðum og gagnslitlum hlutum er safnað saman
mishæð í landslagi, gróðurlítil og oft grýtt ofan til
svolítið stykki af e-u þunnu, einkum pappír eða taui
léleg afsökun eða breytt afstaða með haldlitlum rökum
nafnorð, kvenkyn
ó-döngun gamaldags
það að barn eða skepna þrífst illa (er lítil og veikluleg)
eignarfall eintölu ‑döngunar beygist eins og döngun