út
sagnorð út-rýma með þágufalli , beyging: þátíð eintölu útrýmdi, sagnbót útrýmt
eyða (e-u) alveg
- geirfuglinum var útrýmt á 19. öld
- malaríu hefur verið útrýmt í Evrópu
- það gengur illa að útrýma spillingunni í landinu
Tengd orð
Beyging
beygist eins og rýma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútrými útrýmdi égútrými útrýmdi
þúútrýmir útrýmdir þúútrýmir útrýmdir
húnútrýmir útrýmdi húnútrými útrýmdi
viðútrýmum útrýmdum viðútrýmum útrýmdum
þiðútrýmið útrýmduð þiðútrýmið útrýmduð
þauútrýma útrýmdu þauútrými útrýmdu
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
| boðháttur eintölu | út |
| boðháttur fleirtölu | út |
| stýfður boðháttur | út |
| lýsingarháttur nútíðar | út |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútrýmist útrýmdist égútrýmist útrýmdist
þúútrýmist útrýmdist þúútrýmist útrýmdist
húnútrýmist útrýmdist húnútrýmist útrýmdist
viðútrýmumst útrýmdumst viðútrýmumst útrýmdumst
þiðútrýmist útrýmdust þiðútrýmist útrýmdust
þauútrýmast útrýmdust þauútrýmist útrýmdust
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútrýmistu útrýmdistu þúútrýmistu útrýmdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútrýmirðu útrýmdirðu þúútrýmirðu útrýmdirðu
þiðútrýmiði útrýmduði þiðútrýmiði útrýmduði