þiggja
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu þáði, sagnbót þegið
taka við (e-u), taka (e-u) játandi
- já takk, ég þigg vínglas
- hann þáði boðsmiða á tónleikana
- þau þáðu kaffið með þökkum
- hún vill ekki þiggja af honum peninga
- ég gæti þegið dálitla aðstoð
þiggja mútur
taka við mútugreiðslu
(það er) sama og þegið
sagt þegar e-ð er afþakkað: nei takk
- viltu vatnsglas? - sama og þegið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþiggþáðiégþiggiþægi / þæði
þúþiggurþáðirþúþiggirþægir / þæðir
húnþiggurþáðihúnþiggiþægi / þæði
viðþiggjumþáðum / þágumviðþiggjumþægjum / þæðum
þiðþiggiðþáðuð / þáguðþiðþiggiðþægjuð / þæðuð
þauþiggjaþáðu / þáguþauþiggiþægju / þæðu
| nafnháttur | þiggja |
|---|---|
| sagnbót | þegið / þáð |
| boðháttur eintölu | þiggðu |
| boðháttur fleirtölu | þiggið |
| stýfður boðháttur | þigg |
| lýsingarháttur nútíðar | þiggjandi |
kk.kvk.hk.
nf.þeginn / þáðurþegin / þáðþegið / þáð
þf.þeginn / þáðanþegna / þáðaþegið / þáð
þgf.þegnum / þáðumþeginni / þáðriþegnu / þáðu
ef.þegins / þáðsþeginnar / þáðrarþegins / þáðs
nf.þegnir / þáðirþegnar / þáðarþegin / þáð
þf.þegna / þáðaþegnar / þáðarþegin / þáð
þgf.þegnum / þáðum
ef.þeginna / þáðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþiggurðuþáðirðuþúþiggirðuþægirðu / þæðirðu
þiðþiggiðiþáðuðiþiðþiggiðiþægjuði / þæðuði