þrekaður
lýsingarorð
þreyttur og máttlítill eftir harðindi, kulda eða líkamlega áreynslu
- skipverjar voru orðnir mjög þrekaðir þegar þeim var bjargað
Tengd orð
Beyging
þrekuð þrekað miðstig þrekaðri efsta stig þrekaðastur
kk.kvk.hk.
nf.þrekaðurþrekuðþrekað
þf.þrekaðanþrekaðaþrekað
þgf.þrekuðumþrekaðriþrekuðu
ef.þrekaðsþrekaðrarþrekaðs
nf.þrekaðirþrekaðarþrekuð
þf.þrekaðaþrekaðarþrekuð
þgf.þrekuðum
ef.þrekaðra
nf.þrekaðiþrekaðaþrekaða
aukaföllþrekaðaþrekuðuþrekaða
öll föllþrekuðu
öll föllþrekaðriþrekaðriþrekaðra
öll föllþrekaðri
kk.kvk.hk.
nf.þrekaðasturþrekuðustþrekaðast
þf.þrekaðastanþrekaðastaþrekaðast
þgf.þrekuðustumþrekaðastriþrekuðustu
ef.þrekaðastsþrekaðastrarþrekaðasts
nf.þrekaðastirþrekaðastarþrekuðust
þf.þrekaðastaþrekaðastarþrekuðust
þgf.þrekuðustum
ef.þrekaðastra
nf.þrekaðastiþrekaðastaþrekaðasta
aukaföllþrekaðastaþrekuðustuþrekaðasta
öll föllþrekuðustu