þykkj ast
sagnorð þykkj-ast , beyging: þátíð eintölu þykktist, sagnbót þykkst
þykkjast við
verða gramur, dálítið reiður
- hann þykktist við þegar honum var ekki boðið sæti
Beyging
| nafnháttur | þykkj |
|---|---|
| sagnbót | þykkst |
Beygingarmynd sem freyðir lítið (um þvottaefni)
Beygingarmynd sem lætur sér nægja lítið, nægjusamur
Beygingarmynd lítið opinn, bitinn saman
Beygingarmynd sem skiptir lítið skapi, rólyndur
Beygingarmynd með mjög gott minni
Beygingarmynd sem hefur sofið of lítið
Beygingarmynd sem hefur lítið vit, heimskur
Beygingarmynd minni en almennt gerist
Beygingarmynd með lítið þrek og úthald
Beygingarmynd sem fær of lítið að borða
Beygingarmynd of mikið eða of lítið
Beygingarmynd með lítið pláss, þétt
Beygingarmynd aðeins minna en e-ð tiltekið
fuglategund, erlendur votlendisfugl með langan gogg
Beygingarmynd lítið spendýr með brodda á líkamanum
Beygingarmynd lítið skip sem er notað til fiskveiða
Beygingarmynd lítið nagdýr, oft haft sem gæludýr
Beygingarmynd lítið skýli, afdrep fyrir hunda
Beygingarmynd sá eða sú sem á eða afkastar minna en helmingi á við e-n annan
Beygingarmynd lítið, þröngt herbergi, oft gluggalaust
sagnorð þykkj-ast , beyging: þátíð eintölu þykktist, sagnbót þykkst
þykkjast við
verða gramur, dálítið reiður
| nafnháttur | þykkj |
|---|---|
| sagnbót | þykkst |