þykkj ast
sagnorð þykkj-ast
þykkjast við
verða gramur, dálítið reiður
- hann þykktist við þegar honum var ekki boðið sæti
Beyging
þykktist þykkst
| nafnháttur | þykkj |
|---|---|
| sagnbót | þykkst |
Orðastæða pínulítið
það að vera slappur, illa fyrirkallaður; dálítil vanlíðan
dálítið af drykk, munnfylli af drykk
eitthvað pínulítið sem er eftir (t.d. úr krukku, af verkefni)
ysta brún kletts sem skagar eilítið fram
lítilfjörlegur maður sem hugsar smátt, ómerkilegur maður
dálítill partur af garði eða ræktuðu landi
dálítið af blóði sem er tekið til rannsóknar
lítilfjörlegt dót af ýmsu tagi, drasl
með aðkenningu af veikindum, dálítið veikur
svolítið en ekki þó mikið, nokkuð
svolítið en ekki þó mikið, nokkuð
dálítið en ekki þó mikið, nokkuð
fyrri liður samsetninga, táknar úrdrátt; dálítið
Dæmi hann laumaðist út svo lítið bar á
lárétt brík neðan við glugga sem skagar örlítið fram
hirsla þar sem ósamstæðum og gagnslitlum hlutum er safnað saman
mishæð í landslagi, gróðurlítil og oft grýtt ofan til
svolítið stykki af e-u þunnu, einkum pappír eða taui
léleg afsökun eða breytt afstaða með haldlitlum rökum
sagnorð þykkj-ast
þykkjast við
verða gramur, dálítið reiður
þykktist þykkst
| nafnháttur | þykkj |
|---|---|
| sagnbót | þykkst |