afla st
sagnorð afla-st frumlag það miðmynd , beyging: þátíð eintölu aflaðist, sagnbót aflast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaflastaflaðist égaflistaflaðist
þúaflastaflaðist þúaflistaflaðist
húnaflastaflaðist húnaflistaflaðist
viðöflumstöfluðumstviðöflumstöfluðumst
þiðaflistöfluðustþiðaflistöfluðust
þauaflastöfluðustþauaflistöfluðust
það, méraflastaflaðist það, méraflistaflaðist
| nafnháttur | aflast |
|---|---|
| sagnbót | aflast |