at
sagnorð at-hafna , beyging: þátíð eintölu athafnaði, sagnbót athafnað
athafna sig
vinna verk sín, sinna því sem þarf
- skipið beið á meðan skipverjar athöfnuðu sig í landi
- það er erfitt að athafna sig í svona litlu eldhúsi
Beyging
beygist eins og hafna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égathafna athafnaði égathafni athafnaði
þúathafnar athafnaðir þúathafnir athafnaðir
húnathafnar athafnaði húnathafni athafnaði
viðathöfnum athöfnuðum viðathöfnum athöfnuðum
þiðathafnið athöfnuðuð þiðathafnið athöfnuðuð
þauathafna athöfnuðu þauathafni athöfnuðu
| nafnháttur | at |
|---|---|
| sagnbót | at |
| boðháttur eintölu | at |
| boðháttur fleirtölu | at |
| stýfður boðháttur | at |
| lýsingarháttur nútíðar | at |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúathafnarðu athafnaðirðu þúathafnirðu athafnaðirðu
þiðathafniði athöfnuðuði þiðathafniði athöfnuðuði