auð
sagnorð auð-mýkja með þolfalli , beyging: þátíð eintölu auðmýkti, sagnbót auðmýkt
gera lítið úr (e-m), vanvirða (e-n)
- hún auðmýkti hann frammi fyrir gestunum
- fangarnir voru barðir og auðmýktir
sjá auðmýkjandi
Tengd orð
Beyging
beygist eins og mýkja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égauðmýki auðmýkti égauðmýki auðmýkti
þúauðmýkir auðmýktir þúauðmýkir auðmýktir
húnauðmýkir auðmýkti húnauðmýki auðmýkti
viðauðmýkjum auðmýktum viðauðmýkjum auðmýktum
þiðauðmýkið auðmýktuð þiðauðmýkið auðmýktuð
þauauðmýkja auðmýktu þauauðmýki auðmýktu
| nafnháttur | auð |
|---|---|
| sagnbót | auð |
| boðháttur eintölu | auð |
| boðháttur fleirtölu | auð |
| stýfður boðháttur | auð |
| lýsingarháttur nútíðar | auð |
kk.kvk.hk.
nf.auðmýktur auðmýkt auðmýkt
þf.auðmýktan auðmýkta auðmýkt
þgf.auðmýktum auðmýktri auðmýktu
ef.auðmýkts auðmýktrar auðmýkts
nf.auðmýktir auðmýktar auðmýkt
þf.auðmýkta auðmýktar auðmýkt
þgf.auðmýktum
ef.auðmýktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égauðmýkist auðmýktist égauðmýkist auðmýktist
þúauðmýkist auðmýktist þúauðmýkist auðmýktist
húnauðmýkist auðmýktist húnauðmýkist auðmýktist
viðauðmýkjumst auðmýktumst viðauðmýkjumst auðmýktumst
þiðauðmýkist auðmýktust þiðauðmýkist auðmýktust
þauauðmýkjast auðmýktust þauauðmýkist auðmýktust
| nafnháttur | auð |
|---|---|
| sagnbót | auð |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúauðmýkistu auðmýktistu þúauðmýkistu auðmýktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúauðmýkirðu auðmýktirðu þúauðmýkirðu auðmýktirðu
þiðauðmýkiði auðmýktuði þiðauðmýkiði auðmýktuði