auð mýkja
sagnorð auð-mýkja með þolfalli
gera lítið úr (e-m), vanvirða (e-n)
- hún auðmýkti hann frammi fyrir gestunum
- fangarnir voru barðir og auðmýktir
sjá auðmýkjandi
Beyging
‑mýkti ‑mýkt beygist eins og mýkja
| nafnháttur | auð |
|---|---|
| sagnbót | auð |
| boðháttur eintölu | auð |
| boðháttur fleirtölu | auð |
| stýfður boðháttur | auð |
| lýsingarháttur nútíðar | auð |
| nafnháttur | auð |
|---|---|
| sagnbót | auð |