bæra
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu bærði, sagnbót bært
hreyfa (e-ð) dálítið
- golan bærði gluggatjöldin
- hún gat varla bært varirnar
bæra ekki á sér
hreyfa sig ekki
láta ekki á sér bæra
hreyfa sig ekki, aðhafast ekki
sjá bærast
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbæribærðiégbæribærði
þúbærirbærðirþúbærirbærðir
húnbærirbærðihúnbæribærði
viðbærumbærðumviðbærumbærðum
þiðbæriðbærðuðþiðbæriðbærðuð
þaubærabærðuþaubæribærðu
| nafnháttur | bæra |
|---|---|
| sagnbót | bært |
| boðháttur eintölu | bærðu |
| boðháttur fleirtölu | bærið |
| stýfður boðháttur | bær |
| lýsingarháttur nútíðar | bærandi |
kk.kvk.hk.
nf.bærðurbærðbært
þf.bærðanbærðabært
þgf.bærðumbærðribærðu
ef.bærðsbærðrarbærðs
nf.bærðirbærðarbærð
þf.bærðabærðarbærð
þgf.bærðum
ef.bærðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbæristbærðistégbæristbærðist
þúbæristbærðistþúbæristbærðist
húnbæristbærðisthúnbæristbærðist
viðbærumstbærðumstviðbærumstbærðumst
þiðbæristbærðustþiðbæristbærðust
þaubærastbærðustþaubæristbærðust
| nafnháttur | bærast |
|---|---|
| sagnbót | bærst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbæristubærðistuþúbæristubærðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbærirðubærðirðuþúbærirðubærðirðu
þiðbæriðibærðuðiþiðbæriðibærðuði