bættur
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
vera litlu/engu bættari
hafa ekkert betri stöðu
- hinn almenni borgari er engu bættari þótt maðurinn fari í fangelsi
Samheiti
- stagaður
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
bætt bætt miðstig bættari efsta stig bættastur
kk.kvk.hk.
nf.bætturbættbætt
þf.bættanbættabætt
þgf.bættumbættribættu
ef.bættsbættrarbætts
nf.bættirbættarbætt
þf.bættabættarbætt
þgf.bættum
ef.bættra
nf.bættibættabætta
aukaföllbættabættubætta
öll föllbættu
öll föllbættaribættaribættara
öll föllbættari
kk.kvk.hk.
nf.bættasturbættustbættast
þf.bættastanbættastabættast
þgf.bættustumbættastribættustu
ef.bættastsbættastrarbættasts
nf.bættastirbættastarbættust
þf.bættastabættastarbættust
þgf.bættustum
ef.bættastra
nf.bættastibættastabættasta
aukaföllbættastabættustubættasta
öll föllbættustu