búta
nafnorð, karlkyn
búta-saumur
grein hannyrða sem felst í því að sauma saman litla efnisbúta
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑saums þágufall eintölu ‑saum eða ‑saumi nefnifall fleirtölu ‑saumar beygist eins og saumur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bútasaumur bútasaumurinn nf.bútasaumar bútasaumarnir
þf.bútasaum bútasauminn þf.bútasauma bútasaumana
þgf.bútasaum / bútasaumi bútasaumnum þgf.bútasaumum bútasaumunum
ef.bútasaums bútasaumsins ef.bútasauma bútasaumanna