banna
sagnorð með þágufalli og þolfalli , beyging: þátíð eintölu bannaði, sagnbót bannað
hindra (e-ð) með banni, leyfa ekki (e-ð)
- yfirvöld hafa bannað veiðar á fuglinum
- kennararnir bönnuðu sælgæti í skólanum
- lögreglumaðurinn bannaði honum að keyra bílinn
- verkföll voru bönnuð í landinu
sjá bannaður
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbannabannaðiégbannibannaði
þúbannarbannaðirþúbannirbannaðir
húnbannarbannaðihúnbannibannaði
viðbönnumbönnuðumviðbönnumbönnuðum
þiðbanniðbönnuðuðþiðbanniðbönnuðuð
þaubannabönnuðuþaubannibönnuðu
| nafnháttur | banna |
|---|---|
| sagnbót | bannað |
| boðháttur eintölu | bannaðu |
| boðháttur fleirtölu | bannið |
| stýfður boðháttur | banna |
| lýsingarháttur nútíðar | bannandi |
kk.kvk.hk.
nf.bannaðurbönnuðbannað
þf.bannaðanbannaðabannað
þgf.bönnuðumbannaðribönnuðu
ef.bannaðsbannaðrarbannaðs
nf.bannaðirbannaðarbönnuð
þf.bannaðabannaðarbönnuð
þgf.bönnuðum
ef.bannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbannastbannaðistégbannistbannaðist
þúbannastbannaðistþúbannistbannaðist
húnbannastbannaðisthúnbannistbannaðist
viðbönnumstbönnuðumstviðbönnumstbönnuðumst
þiðbannistbönnuðustþiðbannistbönnuðust
þaubannastbönnuðustþaubannistbönnuðust
| nafnháttur | bannast |
|---|---|
| sagnbót | bannast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbannastubannaðistuþúbannistubannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbannarðubannaðirðuþúbannirðubannaðirðu
þiðbanniðibönnuðuðiþiðbanniðibönnuðuði