banna
sagnorð með þágufalli og þolfalli
hindra (e-ð) með banni, leyfa ekki (e-ð)
- yfirvöld hafa bannað veiðar á fuglinum
- kennararnir bönnuðu sælgæti í skólanum
- lögreglumaðurinn bannaði honum að keyra bílinn
- verkföll voru bönnuð í landinu
sjá bannaður
Beyging
bannaði bannað
| nafnháttur | banna |
|---|---|
| sagnbót | bannað |
| boðháttur eintölu | bannaðu |
| boðháttur fleirtölu | bannið |
| stýfður boðháttur | banna |
| lýsingarháttur nútíðar | bannandi |
| nafnháttur | bannast |
|---|---|
| sagnbót | bannast |