berg
nafnorð, karlkyn
berg-steinbrjótur
íslensk plöntutegund af steinbrjótsætt; með litlum blómum í breiðum toppum og blaðhvirfingu við jörð; vex í klettum, stundum ræktuð í görðum (Saxifraga paniculata)
Beyging
eignarfall eintölu ‑steinbrjóts nefnifall fleirtölu ‑steinbrjótar beygist eins og steinbrjótur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bergsteinbrjótur bergsteinbrjóturinn nf.bergsteinbrjótar bergsteinbrjótarnir
þf.bergsteinbrjót bergsteinbrjótinn þf.bergsteinbrjóta bergsteinbrjótana
þgf.bergsteinbrjóti bergsteinbrjótnum / bergsteinbrjótinum þgf.bergsteinbrjótum bergsteinbrjótunum
ef.bergsteinbrjóts bergsteinbrjótsins ef.bergsteinbrjóta bergsteinbrjótanna