blökku
nafnorð, kvenkyn
blökku-kona
hörundsdökk kona, svört kona
Skyld orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑konu nefnifall fleirtölu ‑konur beygist eins og kona
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.blökkukona blökkukonan nf.blökkukonur blökkukonurnar
þf.blökkukonu blökkukonuna þf.blökkukonur blökkukonurnar
þgf.blökkukonu blökkukonunni þgf.blökkukonum blökkukonunum
ef.blökkukonu blökkukonunnar ef.blökkukvenna blökkukvennanna