blaðra
sagnorð , beyging: þátíð eintölu blaðraði, sagnbót blaðrað
sjá einnig blaðra nafnorð, kvenkyn
tala mikið og um lítið
- þessi þingmaður virðist geta blaðrað endalaust
- vinirnir þrír sátu allt kvöldið og blöðruðu
með þágufalli blaðra sögunni í hana
kjafta frá e-u í e-n
- ég sagði honum þetta í trúnaði en hann blaðraði því í yfirmanninn
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblaðrablaðraðiégblaðriblaðraði
þúblaðrarblaðraðirþúblaðrirblaðraðir
húnblaðrarblaðraðihúnblaðriblaðraði
viðblöðrumblöðruðumviðblöðrumblöðruðum
þiðblaðriðblöðruðuðþiðblaðriðblöðruðuð
þaublaðrablöðruðuþaublaðriblöðruðu
| nafnháttur | blaðra |
|---|---|
| sagnbót | blaðrað |
| boðháttur eintölu | blaðraðu |
| boðháttur fleirtölu | blaðrið |
| stýfður boðháttur | blaðra |
| lýsingarháttur nútíðar | blaðrandi |
kk.kvk.hk.
nf.blaðraðurblöðruðblaðrað
þf.blaðraðanblaðraðablaðrað
þgf.blöðruðumblaðraðriblöðruðu
ef.blaðraðsblaðraðrarblaðraðs
nf.blaðraðirblaðraðarblöðruð
þf.blaðraðablaðraðarblöðruð
þgf.blöðruðum
ef.blaðraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblaðrarðublaðraðirðuþúblaðrirðublaðraðirðu
þiðblaðriðiblöðruðuðiþiðblaðriðiblöðruðuði