blaka
Merkingar
- 1.
með þágufalli sveifla (e-u flötu) fram og aftur
- fuglinn blakar vægjunum
- hann blakaði handleggjunum ákaft
- 2.
oftast með neitun blaka við þessu
snerta þetta laust, hrófla við þessu
- það má víst ekki blaka við stjórn bankans
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblakablakaðiégblakiblakaði
þúblakarblakaðirþúblakirblakaðir
húnblakarblakaðihúnblakiblakaði
viðblökumblökuðumviðblökumblökuðum
þiðblakiðblökuðuðþiðblakiðblökuðuð
þaublakablökuðuþaublakiblökuðu
| nafnháttur | blaka |
|---|---|
| sagnbót | blakað |
| boðháttur eintölu | blakaðu |
| boðháttur fleirtölu | blakið |
| stýfður boðháttur | blaka |
| lýsingarháttur nútíðar | blakandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblakastblakaðistégblakistblakaðist
þúblakastblakaðistþúblakistblakaðist
húnblakastblakaðisthúnblakistblakaðist
viðblökumstblökuðumstviðblökumstblökuðumst
þiðblakistblökuðustþiðblakistblökuðust
þaublakastblökuðustþaublakistblökuðust
| nafnháttur | blakast |
|---|---|
| sagnbót | blakast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblakastublakaðistuþúblakistublakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblakarðublakaðirðuþúblakirðublakaðirðu
þiðblakiðiblökuðuðiþiðblakiðiblökuðuði