blakkur
lýsingarorð , beyging: kvenkyn blökk, hvorugkyn blakkt
Merkingar
- 1.
(um fólk) dökkur á hörund
- tveir blakkir Bandaríkjamenn
- 2.
svartur, dökkur
- loftið í eldhúsinu var orðið blakkt af gömlu sóti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.blakkurblökkblakkt
þf.blakkanblakkablakkt
þgf.blökkumblakkriblökku
ef.blakksblakkrarblakks
nf.blakkirblakkarblökk
þf.blakkablakkarblökk
þgf.blökkum
ef.blakkra
nf.blakkiblakkablakka
aukaföllblakkablökkublakka
öll föllblökku
öll föllblakkariblakkariblakkara
öll föllblakkari
kk.kvk.hk.
nf.blakkasturblökkustblakkast
þf.blakkastanblakkastablakkast
þgf.blökkustumblakkastriblökkustu
ef.blakkastsblakkastrarblakkasts
nf.blakkastirblakkastarblökkust
þf.blakkastablakkastarblökkust
þgf.blökkustum
ef.blakkastra
nf.blakkastiblakkastablakkasta
aukaföllblakkastablökkustublakkasta
öll föllblökkustu