buna
sagnorð , beyging: þátíð eintölu bunaði, sagnbót bunað
sjá einnig buna nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
renna í bunu
- sjórinn bunaði inn um gatið á bátnum
- litlir lækir buna niður hlíðina
- 2.
með þágufalli buna út úr sér vísu
segja (e-ð) í einni lotu, viðstöðulaust
- hann bunaði út úr sér heilli grein laganna
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbunabunaðiégbunibunaði
þúbunarbunaðirþúbunirbunaðir
húnbunarbunaðihúnbunibunaði
viðbunumbunuðumviðbunumbunuðum
þiðbuniðbunuðuðþiðbuniðbunuðuð
þaubunabunuðuþaubunibunuðu
| nafnháttur | buna |
|---|---|
| sagnbót | bunað |
| boðháttur eintölu | bunaðu |
| boðháttur fleirtölu | bunið |
| stýfður boðháttur | buna |
| lýsingarháttur nútíðar | bunandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbunastbunaðistégbunistbunaðist
þúbunastbunaðistþúbunistbunaðist
húnbunastbunaðisthúnbunistbunaðist
viðbunumstbunuðumstviðbunumstbunuðumst
þiðbunistbunuðustþiðbunistbunuðust
þaubunastbunuðustþaubunistbunuðust
| nafnháttur | bunast |
|---|---|
| sagnbót | bunast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbunastubunaðistuþúbunistubunaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbunarðubunaðirðuþúbunirðubunaðirðu
þiðbuniðibunuðuðiþiðbuniðibunuðuði