dútla
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
- hún dútlar við að mála í frístundum
- gamla fólkið er oft að dútla eitthvað í höndunum
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdútladútlaðiégdútlidútlaði
þúdútlardútlaðirþúdútlirdútlaðir
húndútlardútlaðihúndútlidútlaði
viðdútlumdútluðumviðdútlumdútluðum
þiðdútliðdútluðuðþiðdútliðdútluðuð
þaudútladútluðuþaudútlidútluðu
| nafnháttur | dútla |
|---|---|
| sagnbót | dútlað |
| boðháttur eintölu | dútlaðu |
| boðháttur fleirtölu | dútlið |
| stýfður boðháttur | dútla |
| lýsingarháttur nútíðar | dútlandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdútlarðudútlaðirðuþúdútlirðudútlaðirðu
þiðdútliðidútluðuðiþiðdútliðidútluðuði