dauð
sagnorð dauð-rota , beyging: þátíð eintölu dauðrotaði, sagnbót dauðrotað
fyrr má nú rota en dauðrota
(táknar hneykslun) minna má nú gagn gera, það þarf ekki að ofgera hlutunum
Beyging
beygist eins og rota
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdauðrota dauðrotaði égdauðroti dauðrotaði
þúdauðrotar dauðrotaðir þúdauðrotir dauðrotaðir
húndauðrotar dauðrotaði húndauðroti dauðrotaði
viðdauðrotum dauðrotuðum viðdauðrotum dauðrotuðum
þiðdauðrotið dauðrotuðuð þiðdauðrotið dauðrotuðuð
þaudauðrota dauðrotuðu þaudauðroti dauðrotuðu
| nafnháttur | dauð |
|---|---|
| sagnbót | dauð |
| boðháttur eintölu | dauð |
| boðháttur fleirtölu | dauð |
| stýfður boðháttur | dauð |
| lýsingarháttur nútíðar | dauð |
kk.kvk.hk.
nf.dauðrotaður dauðrotuð dauðrotað
þf.dauðrotaðan dauðrotaða dauðrotað
þgf.dauðrotuðum dauðrotaðri dauðrotuðu
ef.dauðrotaðs dauðrotaðrar dauðrotaðs
nf.dauðrotaðir dauðrotaðar dauðrotuð
þf.dauðrotaða dauðrotaðar dauðrotuð
þgf.dauðrotuðum
ef.dauðrotaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdauðrotast dauðrotaðist égdauðrotist dauðrotaðist
þúdauðrotast dauðrotaðist þúdauðrotist dauðrotaðist
húndauðrotast dauðrotaðist húndauðrotist dauðrotaðist
viðdauðrotumst dauðrotuðumst viðdauðrotumst dauðrotuðumst
þiðdauðrotist dauðrotuðust þiðdauðrotist dauðrotuðust
þaudauðrotast dauðrotuðust þaudauðrotist dauðrotuðust
| nafnháttur | dauð |
|---|---|
| sagnbót | dauð |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdauðrotastu dauðrotaðistu þúdauðrotistu dauðrotaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdauðrotarðu dauðrotaðirðu þúdauðrotirðu dauðrotaðirðu
þiðdauðrotiði dauðrotuðuði þiðdauðrotiði dauðrotuðuði