daufur
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
sem vantar skerpu, snerpu og líf
- leikurinn var daufur fyrir hlé
- atvinnulífið í bænum er nú með daufasta móti
- 2.
dimmur, litlaus
- eina ljósið í stofunni var dauf birta af lampanum
- mynd í daufum litum
- 3.
(um fólk) sem sýnir lítið líf eða áhuga, sem skortir persónuleika
- ég var daufur þátttakandi í umræðunum
- vinkona hans er kurteis en ósköp dauf
- 4.
gamalt heyrnarlaus
- hann gefur daufum heyrn
Orðasambönd
vera daufur í dálkinn
vera dapur á svip, dapurlegur
það er dauft hljóð í mönnum
menn tala dapurlega, eru svartsýnir
Beyging
dauf dauft miðstig daufari efsta stig daufastur