dedúa
sagnorð
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
- hárgreiðslukonan dedúaði við mig í tvo tíma
Beyging
dedúaði dedúað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdedúadedúaðiégdedúidedúaði
þúdedúardedúaðirþúdedúirdedúaðir
húndedúardedúaðihúndedúidedúaði
viðdedúumdedúuðumviðdedúumdedúuðum
þiðdedúiðdedúuðuðþiðdedúiðdedúuðuð
þaudedúadedúuðuþaudedúidedúuðu
| nafnháttur | dedúa |
|---|---|
| sagnbót | dedúað |
| boðháttur eintölu | dedúaðu |
| boðháttur fleirtölu | dedúið |
| stýfður boðháttur | dedúa |
| lýsingarháttur nútíðar | dedúandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdedúastdedúaðistégdedúistdedúaðist
þúdedúastdedúaðistþúdedúistdedúaðist
húndedúastdedúaðisthúndedúistdedúaðist
viðdedúumstdedúuðumstviðdedúumstdedúuðumst
þiðdedúistdedúuðustþiðdedúistdedúuðust
þaudedúastdedúuðustþaudedúistdedúuðust
| nafnháttur | dedúast |
|---|---|
| sagnbót | dedúast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdedúastudedúaðistuþúdedúistudedúaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdedúarðudedúaðirðuþúdedúirðudedúaðirðu
þiðdedúiðidedúuðuðiþiðdedúiðidedúuðuði