dofinn
lýsingarorð , beyging: kvenkyn dofin, hvorugkyn dofið
Merkingar
- 1.
tilfinningalaus eða tilfinningalítill, t.d. af kulda
- fæturnir á mér voru orðnir dofnir í skónum
- 2.
daufur og áhugalaus, sljór, t.d. vegna þreytu eða erfiðleika
- hún var dofin af sorg
Tengd orð
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.dofinndofindofið
þf.dofinndofnadofið
þgf.dofnumdofinnidofnu
ef.dofinsdofinnardofins
nf.dofnirdofnardofin
þf.dofnadofnardofin
þgf.dofnum
ef.dofinna
nf.dofnidofnadofna
aukafölldofnadofnudofna
öll fölldofnu
öll fölldofnaridofnaridofnara
öll fölldofnari
kk.kvk.hk.
nf.dofnasturdofnustdofnast
þf.dofnastandofnastadofnast
þgf.dofnustumdofnastridofnustu
ef.dofnastsdofnastrardofnasts
nf.dofnastirdofnastardofnust
þf.dofnastadofnastardofnust
þgf.dofnustum
ef.dofnastra
nf.dofnastidofnastadofnasta
aukafölldofnastadofnustudofnasta
öll fölldofnustu