ermi
nafnorð, kvenkyn
, beyging: eignarfall eintölu ermar, nefnifall fleirtölu ermar
sá hluti flíkur sem umlykur handlegginn
- skyrta með stuttum ermum
ermarnar á jakkanum
bretta upp ermar/ermarnar
hefjast handa, byrja framkvæmdir
hafa ýmislegt uppi í erminni
luma á einhverju
hrista ræðuna fram úr erminni
hafa lítið fyrir að semja hana
láta hendur standa fram úr ermum
sýna mikinn dugnað
lofa upp í ermina á sér
lofa meiru en maður getur staðið við