fá tíður
lýsingarorð fá-tíður , beyging: kvenkyn fátíð, hvorugkyn fátítt
ekki algengur, sjaldgæfur
- þessi fugl er fátíður í borgum
- fyrir 100 árum voru jólatré fátíð
það er fátítt að hita hús með kolum
Beyging
beygist eins og tíður
Dæmi fjölskyldan hafði lítil peningaráð og veitti sér fátt
Dæmi í litlu þjóðfélagi skipta persónutengslin miklu máli
Dæmi ríkisvaldið hefur lítið svigrúm til launahækkana
Dæmi hann er voða lítið fyrir svona titlatog
Dæmi húsmóðirin á bænum var lítið fyrir útiverkin
Dæmi stundum kemur flökt á skjáinn á tölvunni minni
Dæmi það þarf mjög lítið til að hann hneykslist
Dæmi hann löðrungaði hana fyrir minnstu mistök
Dæmi hún fer að grenja af minnsta tilefni
Dæmi flest lítil börn eru vistuð á leikskólum
Dæmi hann er lítið fyrir að flagga lærdómi sínum
Dæmi veiðiaðferðir íbúanna eru fornlegar og afli lítill
Dæmi lítil og snyrtileg íbúð snyrtilegir ungir menn
Dæmi hann var hálfgerður rindill, lítill og veimiltítulegur
Dæmi það er ódrengilegt að ráðast á þá sem eru minni máttar
Dæmi efnisleg gæði skipta þau litlu máli
Dæmi hún er orðin kölkuð og hefur lélegt minni
Dæmi hún er lítil vexti og með smágert andlit
Dæmi ég týndi húfunni minni einhvers staðar
Dæmi húsið stendur á litlum hól ofan götunnar
lýsingarorð fá-tíður , beyging: kvenkyn fátíð, hvorugkyn fátítt
ekki algengur, sjaldgæfur
það er fátítt að hita hús með kolum
beygist eins og tíður