fá tíður
lýsingarorð fá-tíður , beyging: kvenkyn fátíð, hvorugkyn fátítt
ekki algengur, sjaldgæfur
- þessi fugl er fátíður í borgum
- fyrir 100 árum voru jólatré fátíð
það er fátítt að hita hús með kolum
Beyging
beygist eins og tíður
dauft ljós, örlítil birta
dálítill vökvi sem skvettist (er skvett)
eitthvað örlítið, smákorn, arða
dálítið af e-u, einkum smjöri
dálítill hósti, lágvær hósti
hóflítið flúr í stíl eða listaverki
dálítið brot eða leifar af e-u
óheiðarleg viðskipti, siðlitlir samningar
heilsulítill, hrumur, gamall maður
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
dunda (við e-ð), fást við dálítið verk
mistakast dálítið, truflast, ruglast
borða dálítið, fá sér nasl
sýna (e-m) óvirðingu, auðmýkja (e-n), lítillækka (e-n)
vera aðgerðarlítill úti í kulda
borða svolítið (af e-u), bragða
hita (e-ð) dálítið, gera (e-ð) volgt
verða skárri, svolítið betri
láta (dálítinn vökva) falla á (e-ð)
lýsingarorð fá-tíður , beyging: kvenkyn fátíð, hvorugkyn fátítt
ekki algengur, sjaldgæfur
það er fátítt að hita hús með kolum
beygist eins og tíður