fá
lýsingarorð fá-talaður
sem talar fátt, segir lítið
- hún var fátöluð um líðan sína
Andheiti
- margtalaður
Tengd orð
Beyging
‑töluð ‑talað miðstig ‑talaðri efsta stig ‑talaðastur beygist eins og talaður
kk.kvk.hk.
nf.fátalaður fátöluð fátalað
þf.fátalaðan fátalaða fátalað
þgf.fátöluðum fátalaðri fátöluðu
ef.fátalaðs fátalaðrar fátalaðs
nf.fátalaðir fátalaðar fátöluð
þf.fátalaða fátalaðar fátöluð
þgf.fátöluðum
ef.fátalaðra
nf.fátalaði fátalaða fátalaða
aukaföllfátalaða fátöluðu fátalaða
öll föllfátöluðu
öll föllfátalaðri fátalaðri fátalaðra
öll föllfátalaðri
kk.kvk.hk.
nf.fátalaðastur fátöluðust fátalaðast
þf.fátalaðastan fátalaðasta fátalaðast
þgf.fátöluðustum fátalaðastri fátöluðustu
ef.fátalaðasts fátalaðastrar fátalaðasts
nf.fátalaðastir fátalaðastar fátöluðust
þf.fátalaðasta fátalaðastar fátöluðust
þgf.fátöluðustum
ef.fátalaðastra
nf.fátalaðasti fátalaðasta fátalaðasta
aukaföllfátalaðasta fátöluðustu fátalaðasta
öll föllfátöluðustu