fá viska
nafnorð, kvenkyn
fá-viska
það að vita lítið um e-ð
- fyrirgefðu mér fáviskuna
- vegna fávisku sinnar gat hann ekki svarað spurningunni
Beyging
eignarfall eintölu ‑visku beygist eins og viska
Orðastæða pínulítið
það að vera slappur, illa fyrirkallaður; dálítil vanlíðan
dálítið af drykk, munnfylli af drykk
eitthvað pínulítið sem er eftir (t.d. úr krukku, af verkefni)
ysta brún kletts sem skagar eilítið fram
lítilfjörlegur maður sem hugsar smátt, ómerkilegur maður
dálítill partur af garði eða ræktuðu landi
dálítið af blóði sem er tekið til rannsóknar
lítilfjörlegt dót af ýmsu tagi, drasl
með aðkenningu af veikindum, dálítið veikur
svolítið en ekki þó mikið, nokkuð
svolítið en ekki þó mikið, nokkuð
dálítið en ekki þó mikið, nokkuð
fyrri liður samsetninga, táknar úrdrátt; dálítið
Dæmi hann laumaðist út svo lítið bar á
lárétt brík neðan við glugga sem skagar örlítið fram
hirsla þar sem ósamstæðum og gagnslitlum hlutum er safnað saman
mishæð í landslagi, gróðurlítil og oft grýtt ofan til
svolítið stykki af e-u þunnu, einkum pappír eða taui
léleg afsökun eða breytt afstaða með haldlitlum rökum
nafnorð, kvenkyn
fá-viska
það að vita lítið um e-ð
eignarfall eintölu ‑visku beygist eins og viska