Forníslensk-ensk orðabók

Yrða
← Niðurstöður

hjaldr

nafnorð, karlkyn

m., gen. rs, [cp. hildr, hjala, as galdr from gala], poët. a din, whence a fight, battle, Lex. Poët. passim: as also in poët. compds, hjaldr-reifr, -gegninn, -móðr, -örr, -ríkr, -snjallr, -stríðr, -þorinn, adj. = martial, warlike; the sword is hjaldr-blik, -íss, -kyndill, -linnr, -skíð; the battle, hjaldr-el, -drif, -ganga; the shield, hjaldr-ský; a raven, hjaldr-gagl, -trani; a warrior, hjaldr-gegnir, -magnaðr, -remmir, -snerrandi, -týr, -viðurr: hjaldr-goð = Odin; vide Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
cp.
compare.
poët.
poetically.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.