fabúl
sagnorð fabúl-era , beyging: þátíð eintölu fabúleraði, sagnbót fabúlerað óformlegt, ekki fullviðurkennt mál
tala út frá ímynduðum hlutum
- það þýðir lítið að fabúlera um hvað getur hugsanlega gerst
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfabúlera fabúleraði égfabúleri fabúleraði
þúfabúlerar fabúleraðir þúfabúlerir fabúleraðir
húnfabúlerar fabúleraði húnfabúleri fabúleraði
viðfabúlerum fabúleruðum viðfabúlerum fabúleruðum
þiðfabúlerið fabúleruðuð þiðfabúlerið fabúleruðuð
þaufabúlera fabúleruðu þaufabúleri fabúleruðu
| nafnháttur | fabúl |
|---|---|
| sagnbót | fabúl |
| boðháttur eintölu | fabúl |
| boðháttur fleirtölu | fabúl |
| stýfður boðháttur | fabúl |
| lýsingarháttur nútíðar | fabúl |
kk.kvk.hk.
nf.fabúleraður fabúleruð fabúlerað
þf.fabúleraðan fabúleraða fabúlerað
þgf.fabúleruðum fabúleraðri fabúleruðu
ef.fabúleraðs fabúleraðrar fabúleraðs
nf.fabúleraðir fabúleraðar fabúleruð
þf.fabúleraða fabúleraðar fabúleruð
þgf.fabúleruðum
ef.fabúleraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfabúlerast fabúleraðist égfabúlerist fabúleraðist
þúfabúlerast fabúleraðist þúfabúlerist fabúleraðist
húnfabúlerast fabúleraðist húnfabúlerist fabúleraðist
viðfabúlerumst fabúleruðumst viðfabúlerumst fabúleruðumst
þiðfabúlerist fabúleruðust þiðfabúlerist fabúleruðust
þaufabúlerast fabúleruðust þaufabúlerist fabúleruðust
| nafnháttur | fabúl |
|---|---|
| sagnbót | fabúl |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfabúlerastu fabúleraðistu þúfabúleristu fabúleraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfabúlerarðu fabúleraðirðu þúfabúlerirðu fabúleraðirðu
þiðfabúleriði fabúleruðuði þiðfabúleriði fabúleruðuði