fiffa
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu fiffaði, sagnbót fiffað óformlegt
lagfæra (e-ð), laga (e-ð) dálítið til
- hún fiffaði ljósmyndina svolítið í tölvunni
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfiffafiffaðiégfiffififfaði
þúfiffarfiffaðirþúfiffirfiffaðir
húnfiffarfiffaðihúnfiffififfaði
viðfiffumfiffuðumviðfiffumfiffuðum
þiðfiffiðfiffuðuðþiðfiffiðfiffuðuð
þaufiffafiffuðuþaufiffififfuðu
| nafnháttur | fiffa |
|---|---|
| sagnbót | fiffað |
| boðháttur eintölu | fiffaðu |
| boðháttur fleirtölu | fiffið |
| stýfður boðháttur | fiffa |
| lýsingarháttur nútíðar | fiffandi |
kk.kvk.hk.
nf.fiffaðurfiffuðfiffað
þf.fiffaðanfiffaðafiffað
þgf.fiffuðumfiffaðrififfuðu
ef.fiffaðsfiffaðrarfiffaðs
nf.fiffaðirfiffaðarfiffuð
þf.fiffaðafiffaðarfiffuð
þgf.fiffuðum
ef.fiffaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfiffastfiffaðistégfiffistfiffaðist
þúfiffastfiffaðistþúfiffistfiffaðist
húnfiffastfiffaðisthúnfiffistfiffaðist
viðfiffumstfiffuðumstviðfiffumstfiffuðumst
þiðfiffistfiffuðustþiðfiffistfiffuðust
þaufiffastfiffuðustþaufiffistfiffuðust
| nafnháttur | fiffast |
|---|---|
| sagnbót | fiffast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfiffastufiffaðistuþúfiffistufiffaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfiffarðufiffaðirðuþúfiffirðufiffaðirðu
þiðfiffiðififfuðuðiþiðfiffiðififfuðuði