flækja
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu flækti, sagnbót flækt
sjá einnig flækja nafnorð, kvenkyn
gera (e-ð) flókið
- hann flækti fótinn í hornið á mottunni
- hún er búin að flækja sig í fíkniefnamál
- það flækir málið dálítið að hann býr úti á landi
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflækiflæktiégflækiflækti
þúflækirflæktirþúflækirflæktir
húnflækirflæktihúnflækiflækti
viðflækjumflæktumviðflækjumflæktum
þiðflækiðflæktuðþiðflækiðflæktuð
þauflækjaflæktuþauflækiflæktu
| nafnháttur | flækja |
|---|---|
| sagnbót | flækt |
| boðháttur eintölu | flæktu |
| boðháttur fleirtölu | flækið |
| stýfður boðháttur | flæk |
| lýsingarháttur nútíðar | flækjandi |
kk.kvk.hk.
nf.flækturflæktflækt
þf.flæktanflæktaflækt
þgf.flæktumflæktriflæktu
ef.flæktsflæktrarflækts
nf.flæktirflæktarflækt
þf.flæktaflæktarflækt
þgf.flæktum
ef.flæktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflækistflæktistégflækistflæktist
þúflækistflæktistþúflækistflæktist
húnflækistflæktisthúnflækistflæktist
viðflækjumstflæktumstviðflækjumstflæktumst
þiðflækistflæktustþiðflækistflæktust
þauflækjastflæktustþauflækistflæktust
| nafnháttur | flækjast |
|---|---|
| sagnbót | flækst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflækistuflæktistuþúflækistuflæktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflækirðuflæktirðuþúflækirðuflæktirðu
þiðflækiðiflæktuðiþiðflækiðiflæktuði