flíka
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu flíkaði, sagnbót flíkað
segja frá (e-u)
- hann var ekkert að flíka því að hann hefði unnið í happdrætti
- ég flíkaði sem minnst þessum veikleika mínum
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflíkaflíkaðiégflíkiflíkaði
þúflíkarflíkaðirþúflíkirflíkaðir
húnflíkarflíkaðihúnflíkiflíkaði
viðflíkumflíkuðumviðflíkumflíkuðum
þiðflíkiðflíkuðuðþiðflíkiðflíkuðuð
þauflíkaflíkuðuþauflíkiflíkuðu
| nafnháttur | flíka |
|---|---|
| sagnbót | flíkað |
| boðháttur eintölu | flíkaðu |
| boðháttur fleirtölu | flíkið |
| stýfður boðháttur | flíka |
| lýsingarháttur nútíðar | flíkandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflíkarðuflíkaðirðuþúflíkirðuflíkaðirðu
þiðflíkiðiflíkuðuðiþiðflíkiðiflíkuðuði