flauta
sagnorð , beyging: þátíð eintölu flautaði, sagnbót flautað
sjá einnig flauta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli gefa frá sér hvellt hljóð af hárri tíðni, blístra
- hann flautaði dálítinn lagstúf
- 2.
þeyta bílflautu
- leigubíllinn flautaði fyrir utan
- hún flautaði reiðilega á hinn bílinn
- 3.
blása í flautu
- bráðum verður flautað til leiksloka
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflautaflautaðiégflautiflautaði
þúflautarflautaðirþúflautirflautaðir
húnflautarflautaðihúnflautiflautaði
viðflautumflautuðumviðflautumflautuðum
þiðflautiðflautuðuðþiðflautiðflautuðuð
þauflautaflautuðuþauflautiflautuðu
| nafnháttur | flauta |
|---|---|
| sagnbót | flautað |
| boðháttur eintölu | flautaðu |
| boðháttur fleirtölu | flautið |
| stýfður boðháttur | flauta |
| lýsingarháttur nútíðar | flautandi |
kk.kvk.hk.
nf.flautaðurflautuðflautað
þf.flautaðanflautaðaflautað
þgf.flautuðumflautaðriflautuðu
ef.flautaðsflautaðrarflautaðs
nf.flautaðirflautaðarflautuð
þf.flautaðaflautaðarflautuð
þgf.flautuðum
ef.flautaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflautastflautaðistégflautistflautaðist
þúflautastflautaðistþúflautistflautaðist
húnflautastflautaðisthúnflautistflautaðist
viðflautumstflautuðumstviðflautumstflautuðumst
þiðflautistflautuðustþiðflautistflautuðust
þauflautastflautuðustþauflautistflautuðust
| nafnháttur | flautast |
|---|---|
| sagnbót | flautast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflautastuflautaðistuþúflautistuflautaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúflautarðuflautaðirðuþúflautirðuflautaðirðu
þiðflautiðiflautuðuðiþiðflautiðiflautuðuði