fleyta
sagnorð , beyging: þátíð eintölu fleytti, sagnbót fleytt
sjá einnig fleyta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þágufalli láta (e-ð) fljóta
- timbrinu er fleytt eftir ánni
- 2.
með þágufalli koma (sér/e-m) yfir e-ð, í gegnum e-ð
- þau hafa fleytt sér í gegnum alla erfiðleika
- hann fleytir sér langt á viljastyrknum
- 3.
með þolfalli taka (t.d. rjóma) af yfirborði vökva
- fleytið fituna ofan af soðinu
Orðasambönd
fleyta kerlingar
láta lítinn, flatan stein skoppa á vatnsborði
fleyta rjómann af sölunni
hirða það besta af sölunni á sem auðveldastan hátt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfleytifleyttiégfleytifleytti
þúfleytirfleyttirþúfleytirfleyttir
húnfleytirfleyttihúnfleytifleytti
viðfleytumfleyttumviðfleytumfleyttum
þiðfleytiðfleyttuðþiðfleytiðfleyttuð
þaufleytafleyttuþaufleytifleyttu
| nafnháttur | fleyta |
|---|---|
| sagnbót | fleytt |
| boðháttur eintölu | fleyttu |
| boðháttur fleirtölu | fleytið |
| stýfður boðháttur | fleyt |
| lýsingarháttur nútíðar | fleytandi |
kk.kvk.hk.
nf.fleytturfleyttfleytt
þf.fleyttanfleyttafleytt
þgf.fleyttumfleyttrifleyttu
ef.fleyttsfleyttrarfleytts
nf.fleyttirfleyttarfleytt
þf.fleyttafleyttarfleytt
þgf.fleyttum
ef.fleyttra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfleytistfleyttistégfleytistfleyttist
þúfleytistfleyttistþúfleytistfleyttist
húnfleytistfleyttisthúnfleytistfleyttist
viðfleytumstfleyttumstviðfleytumstfleyttumst
þiðfleytistfleyttustþiðfleytistfleyttust
þaufleytastfleyttustþaufleytistfleyttust
| nafnháttur | fleytast |
|---|---|
| sagnbót | fleyst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfleytistufleyttistuþúfleytistufleyttistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfleytirðufleyttirðuþúfleytirðufleyttirðu
þiðfleytiðifleyttuðiþiðfleytiðifleyttuði