Íslensk nútímamálsorðabók

Yrða
← Niðurstöður

fljóta

sagnorð , beyging: þátíð eintölu flaut, þátíð fleirtölu flutum, sagnbót flotið

Merkingar

  1. 1.

    haldast yfir vatnsborði

    • báturinn flýtur á vatninu
    • stórir ísjakar flutu á hafinu
    • brak úr skipinu flaut upp að ströndinni
  2. 2.

    vera hvarvetna (um vatn, bleytu)

    • vatnið flaut um allt gólf
    • vegurinn flýtur í vatni
    • augu hennar fljóta í tárum

    • það flýtur allt í blóði

    • það flýtur yfir baunirnar

      vatnið hylur þær í pottinum

  3. 3.

    fljóta með

    • fá að fljóta með

      vera tekinn með

      • nokkur gömul lög fengu að fljóta með á nýju plötunni hans
    • fá að fljóta með henni

      fara samferða henni (gjarnan í bíl)

      • ég fékk að fljóta með þeim hálfa leiðina til borgarinnar
    • láta þetta fljóta með

      taka þetta með

      • hún lét litla vísu fljóta með í sendibréfinu

sjá fljótandi

Beyging

framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égflýtflautégfljótiflyti
þúflýturflaustþúfljótirflytir
húnflýturflauthúnfljótiflyti
viðfljótumflutumviðfljótumflytum
þiðfljótiðflutuðþiðfljótiðflytuð
þaufljótaflutuþaufljótiflytu
nafnhátturfljóta
sagnbótflotið
boðháttur eintölufljóttu
boðháttur fleirtölufljótið
stýfður boðhátturfljót
lýsingarháttur nútíðarfljótandi