fljóta
sagnorð , beyging: þátíð eintölu flaut, þátíð fleirtölu flutum, sagnbót flotið
Merkingar
- 1.
haldast yfir vatnsborði
- báturinn flýtur á vatninu
- stórir ísjakar flutu á hafinu
- brak úr skipinu flaut upp að ströndinni
- 2.
vera hvarvetna (um vatn, bleytu)
- vatnið flaut um allt gólf
- vegurinn flýtur í vatni
augu hennar fljóta í tárum
það flýtur allt í blóði
það flýtur yfir baunirnar
vatnið hylur þær í pottinum
- 3.
fljóta með
fá að fljóta með
vera tekinn með
- nokkur gömul lög fengu að fljóta með á nýju plötunni hans
fá að fljóta með henni
fara samferða henni (gjarnan í bíl)
- ég fékk að fljóta með þeim hálfa leiðina til borgarinnar
láta þetta fljóta með
taka þetta með
- hún lét litla vísu fljóta með í sendibréfinu
sjá fljótandi
Beyging
| nafnháttur | fljóta |
|---|---|
| sagnbót | flotið |
| boðháttur eintölu | fljóttu |
| boðháttur fleirtölu | fljótið |
| stýfður boðháttur | fljót |
| lýsingarháttur nútíðar | fljótandi |