gifta
sagnorð með þolfalli og þágufalli , beyging: þátíð eintölu gifti, sagnbót gift
sjá einnig gifta nafnorð, kvenkyn
gefa (e-n) í hjónaband
- presturinn gifti okkur í kirkjunni
- þau ætla að gifta dóttur sína á morgun
- faðirinn gifti hana ágætum manni
gifta sig
ganga í hjónaband
- þau giftu sig í lítilli sveitakirkju
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggiftigiftiéggiftigifti
þúgiftirgiftirþúgiftirgiftir
húngiftirgiftihúngiftigifti
viðgiftumgiftumviðgiftumgiftum
þiðgiftiðgiftuðþiðgiftiðgiftuð
þaugiftagiftuþaugiftigiftu
| nafnháttur | gifta |
|---|---|
| sagnbót | gift |
| boðháttur eintölu | giftu |
| boðháttur fleirtölu | giftið |
| stýfður boðháttur | gift |
| lýsingarháttur nútíðar | giftandi |
kk.kvk.hk.
nf.gifturgiftgift
þf.giftangiftagift
þgf.giftumgiftrigiftu
ef.giftsgiftrargifts
nf.giftirgiftargift
þf.giftagiftargift
þgf.giftum
ef.giftra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggiftistgiftistéggiftistgiftist
þúgiftistgiftistþúgiftistgiftist
húngiftistgiftisthúngiftistgiftist
viðgiftumstgiftumstviðgiftumstgiftumst
þiðgiftistgiftustþiðgiftistgiftust
þaugiftastgiftustþaugiftistgiftust
| nafnháttur | giftast |
|---|---|
| sagnbót | gifst |
| boðháttur eintölu | gifstu |
| boðháttur fleirtölu | giftist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgiftistugiftistuþúgiftistugiftistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgiftirðugiftirðuþúgiftirðugiftirðu
þiðgiftiðigiftuðiþiðgiftiðigiftuði