gleyma
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu gleymdi, sagnbót gleymt
muna ekki (e-ð), missa (e-ð) úr minni sér
- ég gleymdi lyklunum heima
- hann gleymir oft að vökva blómin
- hún er búin að gleyma símanúmerinu
gleyma sér
vera niðursokkinn í e-ð og huga ekki að öðru
- ég gleymdi mér yfir skemmtilegri bíómynd
sjá gleymast
Beyging
| nafnháttur | gleyma |
|---|---|
| sagnbót | gleymt |
| boðháttur eintölu | gleymdu |
| boðháttur fleirtölu | gleymið |
| stýfður boðháttur | gleym |
| lýsingarháttur nútíðar | gleymandi |
| nafnháttur | gleymast |
|---|---|
| sagnbót | gleymst |