grenja
Merkingar
- 1.
gráta
- hún fer að grenja af minnsta tilefni
- 2.
æpa hátt, öskra
- hann grenjaði af reiði og lamdi í borðið
sjá grenjandi
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrenjagrenjaðiéggrenjigrenjaði
þúgrenjargrenjaðirþúgrenjirgrenjaðir
húngrenjargrenjaðihúngrenjigrenjaði
viðgrenjumgrenjuðumviðgrenjumgrenjuðum
þiðgrenjiðgrenjuðuðþiðgrenjiðgrenjuðuð
þaugrenjagrenjuðuþaugrenjigrenjuðu
| nafnháttur | grenja |
|---|---|
| sagnbót | grenjað |
| boðháttur eintölu | grenjaðu |
| boðháttur fleirtölu | grenjið |
| stýfður boðháttur | grenja |
| lýsingarháttur nútíðar | grenjandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrenjarðugrenjaðirðuþúgrenjirðugrenjaðirðu
þiðgrenjiðigrenjuðuðiþiðgrenjiðigrenjuðuði