hóg
lýsingarorð hóg-vær , beyging: kvenkyn hógvær, hvorugkyn hógvært
Merkingar
- 1.
sem gerir sem minnst úr sjálfum sér og sínum hlut, lítillátur
- hann er hógvær í framkomu þó hann sé forseti
- 2.
sem ætlast til lítils, hófstilltur
- kröfur stéttarfélagsins eru ákaflega hógværar
Samheiti
- hófsamlegur,
- hófsamur,
- hóglátur,
- lítillátur,
- hóglegur,
- hæfilátur
Tengd orð
Beyging
beygist eins og vær
kk.kvk.hk.
nf.hógvær hógvær hógvært
þf.hógværan hógværa hógvært
þgf.hógværum hógværri hógværu
ef.hógværs hógværrar hógværs
nf.hógværir hógværar hógvær
þf.hógværa hógværar hógvær
þgf.hógværum
ef.hógværra
nf.hógværi hógværa hógværa
aukaföllhógværa hógværu hógværa
öll föllhógværu
öll föllhógværari hógværari hógværara
öll föllhógværari
kk.kvk.hk.
nf.hógværastur hógværust hógværast
þf.hógværastan hógværasta hógværast
þgf.hógværustum hógværastri hógværustu
ef.hógværasts hógværastrar hógværasts
nf.hógværastir hógværastar hógværust
þf.hógværasta hógværastar hógværust
þgf.hógværustum
ef.hógværastra
nf.hógværasti hógværasta hógværasta
aukaföllhógværasta hógværustu hógværasta
öll föllhógværustu