hólfa
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu hólfaði, sagnbót hólfað
skipta (rými) í parta eða hólf
hólfa húsið niður / (í) sundur
- salurinn var hólfaður niður með skilrúmum
- skartgripaskrínið er allt hólfað niður
- hann hólfaði hesthúsið í sundur
hólfa svefnherbergi af
- lítið herbergi var hólfað af í enda stofunnar
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghólfahólfaðiéghólfihólfaði
þúhólfarhólfaðirþúhólfirhólfaðir
húnhólfarhólfaðihúnhólfihólfaði
viðhólfumhólfuðumviðhólfumhólfuðum
þiðhólfiðhólfuðuðþiðhólfiðhólfuðuð
þauhólfahólfuðuþauhólfihólfuðu
| nafnháttur | hólfa |
|---|---|
| sagnbót | hólfað |
| boðháttur eintölu | hólfaðu |
| boðháttur fleirtölu | hólfið |
| stýfður boðháttur | hólfa |
| lýsingarháttur nútíðar | hólfandi |
kk.kvk.hk.
nf.hólfaðurhólfuðhólfað
þf.hólfaðanhólfaðahólfað
þgf.hólfuðumhólfaðrihólfuðu
ef.hólfaðshólfaðrarhólfaðs
nf.hólfaðirhólfaðarhólfuð
þf.hólfaðahólfaðarhólfuð
þgf.hólfuðum
ef.hólfaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghólfasthólfaðistéghólfisthólfaðist
þúhólfasthólfaðistþúhólfisthólfaðist
húnhólfasthólfaðisthúnhólfisthólfaðist
viðhólfumsthólfuðumstviðhólfumsthólfuðumst
þiðhólfisthólfuðustþiðhólfisthólfuðust
þauhólfasthólfuðustþauhólfisthólfuðust
| nafnháttur | hólfast |
|---|---|
| sagnbót | hólfast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhólfastuhólfaðistuþúhólfistuhólfaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhólfarðuhólfaðirðuþúhólfirðuhólfaðirðu
þiðhólfiðihólfuðuðiþiðhólfiðihólfuðuði