húka
sitja í hnipri, sitja boginn eða óþægilega
- hann húkti á bekk í rigningunni
- aumingja fuglinn húkir í búrinu sínu
Beyging
| nafnháttur | húka |
|---|---|
| sagnbót | húkt |
| boðháttur eintölu | húktu |
| boðháttur fleirtölu | húkið |
| stýfður boðháttur | húk |
| lýsingarháttur nútíðar | húkandi |