hagga
sagnorð með þágufalli oftast með neitun , beyging: þátíð eintölu haggaði, sagnbót haggað
færa (e-ð) til, hreyfa við (e-u)
- ég get ekki haggað þessum þunga kassa
- þetta haggar ekki fyrri ákvörðun hans
hagga við reglunum
breyta þeim (dálítið)
henni verður ekki haggað
hún er föst í ákvörðun sinni
sjá haggast
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghaggahaggaðiéghaggihaggaði
þúhaggarhaggaðirþúhaggirhaggaðir
húnhaggarhaggaðihúnhaggihaggaði
viðhöggumhögguðumviðhöggumhögguðum
þiðhaggiðhögguðuðþiðhaggiðhögguðuð
þauhaggahögguðuþauhaggihögguðu
| nafnháttur | hagga |
|---|---|
| sagnbót | haggað |
| boðháttur eintölu | haggaðu |
| boðháttur fleirtölu | haggið |
| stýfður boðháttur | hagga |
| lýsingarháttur nútíðar | haggandi |
kk.kvk.hk.
nf.haggaðurhögguðhaggað
þf.haggaðanhaggaðahaggað
þgf.högguðumhaggaðrihögguðu
ef.haggaðshaggaðrarhaggaðs
nf.haggaðirhaggaðarhögguð
þf.haggaðahaggaðarhögguð
þgf.högguðum
ef.haggaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghaggasthaggaðistéghaggisthaggaðist
þúhaggasthaggaðistþúhaggisthaggaðist
húnhaggasthaggaðisthúnhaggisthaggaðist
viðhöggumsthögguðumstviðhöggumsthögguðumst
þiðhaggisthögguðustþiðhaggisthögguðust
þauhaggasthögguðustþauhaggisthögguðust
| nafnháttur | haggast |
|---|---|
| sagnbót | haggast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhaggastuhaggaðistuþúhaggistuhaggaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhaggarðuhaggaðirðuþúhaggirðuhaggaðirðu
þiðhaggiðihögguðuðiþiðhaggiðihögguðuði