harð
sagnorð harð-banna með þágufalli , beyging: þátíð eintölu harðbannaði, sagnbót harðbannað
banna algerlega
- hann harðbannaði mér að opna kassann
- börnunum var harðbannað að leika sér þarna
- það er harðbannað að gefa fuglunum
Beyging
beygist eins og banna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égharðbanna harðbannaði égharðbanni harðbannaði
þúharðbannar harðbannaðir þúharðbannir harðbannaðir
húnharðbannar harðbannaði húnharðbanni harðbannaði
viðharðbönnum harðbönnuðum viðharðbönnum harðbönnuðum
þiðharðbannið harðbönnuðuð þiðharðbannið harðbönnuðuð
þauharðbanna harðbönnuðu þauharðbanni harðbönnuðu
| nafnháttur | harð |
|---|---|
| sagnbót | harð |
| boðháttur eintölu | harð |
| boðháttur fleirtölu | harð |
| stýfður boðháttur | harð |
| lýsingarháttur nútíðar | harð |
kk.kvk.hk.
nf.harðbannaður harðbönnuð harðbannað
þf.harðbannaðan harðbannaða harðbannað
þgf.harðbönnuðum harðbannaðri harðbönnuðu
ef.harðbannaðs harðbannaðrar harðbannaðs
nf.harðbannaðir harðbannaðar harðbönnuð
þf.harðbannaða harðbannaðar harðbönnuð
þgf.harðbönnuðum
ef.harðbannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúharðbannarðu harðbannaðirðu þúharðbannirðu harðbannaðirðu
þiðharðbanniði harðbönnuðuði þiðharðbanniði harðbönnuðuði