hika
bíða svolítið, ana ekki áfram, leggja ekki í e-ð strax
- hann hikaði þegar hún spurði hann að aldri
- hún hikaði andartak við útidyrnar
hika við að leiðrétta hana
- við hikum ekki við að kæra hann
sjá hikandi
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghikahikaðiéghikihikaði
þúhikarhikaðirþúhikirhikaðir
húnhikarhikaðihúnhikihikaði
viðhikumhikuðumviðhikumhikuðum
þiðhikiðhikuðuðþiðhikiðhikuðuð
þauhikahikuðuþauhikihikuðu
| nafnháttur | hika |
|---|---|
| sagnbót | hikað |
| boðháttur eintölu | hikaðu |
| boðháttur fleirtölu | hikið |
| stýfður boðháttur | hika |
| lýsingarháttur nútíðar | hikandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhikarðuhikaðirðuþúhikirðuhikaðirðu
þiðhikiðihikuðuðiþiðhikiðihikuðuði