hnika
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu hnikaði, sagnbót hnikað
færa (e-ð) til
- borðið er svo þungt að ég get ekki hnikað því
hnika orðalaginu til
breyta því svolítið
henni verður ekki hnikað
hún er föst í ákvörðun sinni
- hann hefur tekið ákvörðun sem ekki verður hnikað
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnikahnikaðiéghnikihnikaði
þúhnikarhnikaðirþúhnikirhnikaðir
húnhnikarhnikaðihúnhnikihnikaði
viðhnikumhnikuðumviðhnikumhnikuðum
þiðhnikiðhnikuðuðþiðhnikiðhnikuðuð
þauhnikahnikuðuþauhnikihnikuðu
| nafnháttur | hnika |
|---|---|
| sagnbót | hnikað |
| boðháttur eintölu | hnikaðu |
| boðháttur fleirtölu | hnikið |
| stýfður boðháttur | hnika |
| lýsingarháttur nútíðar | hnikandi |
kk.kvk.hk.
nf.hnikaðurhnikuðhnikað
þf.hnikaðanhnikaðahnikað
þgf.hnikuðumhnikaðrihnikuðu
ef.hnikaðshnikaðrarhnikaðs
nf.hnikaðirhnikaðarhnikuð
þf.hnikaðahnikaðarhnikuð
þgf.hnikuðum
ef.hnikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnikasthnikaðistéghnikisthnikaðist
þúhnikasthnikaðistþúhnikisthnikaðist
húnhnikasthnikaðisthúnhnikisthnikaðist
viðhnikumsthnikuðumstviðhnikumsthnikuðumst
þiðhnikisthnikuðustþiðhnikisthnikuðust
þauhnikasthnikuðustþauhnikisthnikuðust
| nafnháttur | hnikast |
|---|---|
| sagnbót | hnikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnikastuhnikaðistuþúhnikistuhnikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnikarðuhnikaðirðuþúhnikirðuhnikaðirðu
þiðhnikiðihnikuðuðiþiðhnikiðihnikuðuði